Ακολουθεί άρθρο του Γιώργου Μπερδελή, αρχιτέκτονα, πρώην αντιδημάρχου και επικεφαλής πρώην δημοτικής παράταξης του Δήμου Μεγαρέων.
Τα κόμματα κατάντησαν κόμματα διερχομένων. Δεν είναι πρωτοφανές. Στην πολιτική όπως και στο ποδόσφαιρο οι μεταγραφές δεν τελειώνουν ποτέ. Ανέκαθεν μερίδα του πολιτικού προσωπικού συνήθιζε εκάστοτε να μηδενίζει το κοντέρ. Και σε κάθε εκλογική περίοδο έκανε νέα αρχή με διαφορετικό κόμμα σαν να μην συνέβαινε τίποτα.
Κανένας πλέον αιφνιδιασμός των ψηφοφόρων. Καμμιά πλέον έκπληξη στους κομματικούς οπαδούς. Η αξιοπρέπεια, η έντιμη στάση ζωής και η συνεπής διαδρομή δεν αποτελούν πλέον πολιτικά εφόδια και πλεονεκτήματα. Αναιμικές και οι διαμαρτυρίες.
Οι εκλογικές μεταπηδήσεις και οι ιδεολογικές μεταλλάξεις αποτελούν πλέον ρουτίνα.
Εξ΄ άλλου όταν η πολιτική ασκείται σαν προσωπική ζαριά, μαζί της ρολάρουν κερδοσκοπικά και τυχοδιωκτικά φαινόμενα. Αν προστεθούν σ’ αυτά η εγωπάθεια και η φιλαυτία, το δημαγωγικό πακέτο ολοκληρώνονται. Ας μην μιλήσουμε για το προσωπικό όφελος και «ξεπουλήματα» γιατί τότε η εικόνα γίνεται ακόμα πιο ζοφερή και αποκρουστική. Άλλωστε τα κόμματα δεν είναι άκαμπτα θρησκευτικά δόγματα. Ούτε οι επικεφαλής τους φονταμενταλιστές ηγέτες.
Συνήθως προτάσσουν τα «συμφέροντα» της παράταξης και υποδέχονται με πολυσυλλεκτική μεγαθυμία στην στάνη τα απολωλότα πρόβατα που έμπλεξαν με σκανδαλιάρηδες λύκους. Παράλληλα μαντρώνουν ευκαιριακά και επιπόλαια όποιον αποπεμφέντα, διαγραφέντα, πολιτικά άσωτο, παραδόπιστο ή μετανοημένο. Από τον δικό τους ή διαμετρικά αντίθετο πολιτικό χώρο, αδιάφορο.
Αποτέλεσμα αφόρητος αχταρμάς!!!!
Είναι φανερό πλέον ότι ο αποκρουστικός τρόπος με τον όποιον γίνονται αυτές οι μεταγραφές αφορούν μόνο την μορφή θέσεως εξουσίας. Κι’ αυτό συνιστά την πιο επικίνδυνη απαξίωση της πολιτικής! Δυστυχώς, η εποχή του θεσμικού και ηθικού εκφυλισμού που δεχόμαστε έχει επηρεάσει και την πολιτική ως αξία και έχει κλονίσει τον ρόλο της στον δημόσιο βίο.
Από δημοσκοπήσεις που κατά καιρό γίνονται, διαπιστώνεται ότι ένα εκπληκτικά μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού αποστασιοποιείται και αδιαφορεί για την πολιτική και απαξιώνει τους πολιτικούς.
Το πρόβλημα έχει πάρει τεράστιες και ανησυχητικές διαστάσεις ακόμα κι αν περιορίζεται στην απαξίωση των πολιτικών. Γιατί η απαξίωση των πολιτικών οδηγεί νομοτελειακά και στην απαξίωση της πολιτικής των αξιών και θεσμών του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Και από εδώ αρχίζουν οι κίνδυνοι. Γιατί ενώ τους πολιτικούς μπορούμε να τους αλλάξουμε η πολιτική ως αξία του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι αναντικατάστατη.
Δυστυχώς όμως τις τελευταίες δεκαετίες η πολιτική έχει κι αυτή «εμπορευματοποιηθεί» και κατευθύνεται με τους κανόνες της αγοράς, φυσικά με ολέθριες για την χώρα συνέπειες.
Γι’ αυτό οι πολίτες έχουν υποχρέωση να προστατεύσουν την πολιτική ως αξία, το ήθος, την έντιμη πολιτική διαδρομή από τέτοιες νοθεύσεις, επιστρατεύοντας την κριτική τους ικανότητα για να επιλέγονται οι καλύτεροι και οι συνεπείς.
Υ.Γ. Προφανώς ευθύνη για την «ποδοσφαιροποίηση» της πολιτικής ευθύνης έχουν όλα τα κόμματα.
Και φυσικά δεν είναι ο μόνος λόγος για την απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών.
Η διαφθορά, η ανικανότητα, η δυσκινησία, η ατιμωρησία, ο λαϊκισμός κ.ά. συντελούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Γεώργιος Μπερδελής
Αρχιτέκτων
