Ακολουθεί άρθρο του Κώστα Δέδε, Αρχιτέκτονα – Μηχανικού, συντονιστή της Τ.Ο. Ε.ΠΑ.Μ. Δήμου Μεγαρέων.
Πρόσφατα είχαμε το περιστατικό της οδήγησης σε παγίδα του δημάρχου μας από τον κο Πορτοσάλτε.
Φυσικά δεν είναι περιστατικό ιδιαίτερης σημασίας αλλά μου έδωσε την αφορμή για κριτική σκέψη, ειδικά μετά τα δημοσιεύματα των επικεφαλής της αντιπολίτευσης που έκριναν την ηγεσία για έλλειψη οράματος και σχεδίου, κριτική που αναδεικνύει την παντελή ανυπαρξία πολιτικής σκέψης και σε αυτούς, αφού αδυνατούν (ή δεν θέλουν) να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα στην χώρα μας, πράγμα που τους εξισώνει με την κρινόμενη ηγεσία αφού όλοι τους ανήκουν στην ίδια πολιτική κατηγορία.
Το θέμα λοιπόν του δήμαρχου – πορτοσάλτε, εντάσσεται στην κομφορμιστική αντίληψη που εκφράζει η πολιτική θέση της ηγεσίας της πόλης μας, δηλαδή στην δυσκολία κατανόησης της οικονομικής κατάστασης στην χώρας μας, όπου η θέση της αυτή ουσιαστικά «κάλυψε» το θεσμικό οικονομικό αδιέξοδο της κυβέρνησης, επιτρέποντας έτσι στον επαγγελματία διαφθορέα της αλήθειας, να φορτώσει στον δήμαρχο την οικονομική ευθύνη των κλειστών παιδικών χαρών και όχι στους βασικούς υπαίτιους που είναι η κυβέρνηση.
Είναι ξεκάθαρο, ότι από την στιγμή που βγήκε στον λιβελοπράτη δημοσιογράφο, ήταν δεδομένο ότι θα οδηγούταν σε φιάσκο και σε αυτό βέβαια υπάρχει μεγάλη ευθύνη των συμβούλων του που δεν του επισήμαναν την παγίδα. Αλλά ούτε και αυτό είναι θέμα ιδιαίτερης σημασίας.
Σημασία έχει η εμμονή στον κομφορμισμό, του συνόλου του ντόπιου πολιτικού συστήματος, γιατί η εμμονή αυτή σου αφαιρεί την ικανότητα της κρητικής σκέψης.
Είναι λογικό ένας δήμαρχος να μην είναι γιατρός, νομικός, μηχανικός, οικονομολόγος ή δημοσιοσχεσίτης, για αυτό ο νόμος του δίνει το δικαίωμα να προσλάβει ειδικούς συμβούλους που θα μπορούν να τον βοηθούν στους τομείς που δεν έχει ειδικές γνώσεις. Φαίνεται λοιπόν καθαρά ότι οι σύμβουλοί του στα οικονομικά ΔΕΝ τον ενημερώνουν για την πραγματική κατάσταση στην χώρα μας. Δεν του έχουν εξηγήσει ότι από το 2018 όλα τα ταμεία των Δήμων έχουν περάσει στην κεντρική τράπεζα της Ελλάδος και αυτή αποφασίζει για την εκταμίευση των όποιων επιχορηγήσεων, μετατρέποντας έτσι τον Δήμο σε λογιστικό γραφείο.
Ας βάλει λοιπόν τους «φωστήρες» συμβούλους του να κοιτάξουν τον προϋπολογισμό και να δουν ότι το ίδιο το κράτος «αρπάζει» τα ταμειακά διαθέσιμα, των Δήμων, των νοσοκομείων, των σχολείων, και στην θέση τους εκδίδει «Repos», (*) οδηγώντας έτσι του δήμους σε μια «λογιστική κακομοιριά», που φαίνεται ευθαρσώς και από την στάση του δημάρχου στον Πορτοσάλτε αλλά και από την γενική συμπεριφορά της διοίκησης.
Αν λοιπόν ήθελα να κατηγορήσω τον δήμαρχο για κάτι, θα τον κατηγορούσα για ελλιπή αντίληψη και ανάλυση της οικονομικής και πολιτικής πραγματικότητας στην χώρα μας και όχι για τις «κατσαρές τρίχες» που τον κατηγορούν οι δήθεν αντιπολιτευόμενοι που έχουν και αυτοί τεράστια άγνοια της κατάστασης.
Το βασικό θέμα και ο λόγος αυτού του άρθρου είναι ότι δυστυχώς ΚΑΙ η δική μας συμπεριφορά είναι άκρως κομφορμιστική. Δηλαδή και σαν παράδειγμα, το πρόστιμο για ανασφάλιστο όχημα είναι χίλια ευρώ, πράγμα το οποίο βέβαια είναι εντελώς νόμιμο, κατά την κομφορμιστική σκέψη, αλλά όμως αν το συνδυάσεις με το ότι τα χίλια ευρώ είναι ένας καλός μισθός, τότε κατά την κριτική σκέψη δεν είναι πρόστιμο σωφρονισμού αλλά: ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, που χρίζει αντιμετώπισης, σύμφωνα με τα βασικά προστάγματα του συντάγματος και της δημοκρατίας. Άρα και η απονομή ευθυνών είτε στον Πορτοσάλτε που «έκανε ρόμπα» τον δήμαρχό μας, είτε στον δήμαρχο που δεν του «έτριξε τα δόντια», είναι άνευ ουσίας.
Το θέμα είναι η απονομή ΚΑΙ των δικών μας ευθηνών, που από κυρίαρχος λαός έχουμε καταντήσει ραγιάδες και δεχόμαστε (με γκρίνια) την μοίρα μας, αδυνατώντας να αντιληφθούμε ότι «αυτοί», από μόνοι τους ΔΕΝ θα μας προστατέψουν από την λεηλασία που κάνει η εξουσία στο λιγοστό εισόδημα, το ατομικό μας αλλά και στων θεσμών.
Στο κάτω-κάτω δεν εκλέχθηκαν σαν επαναστάτες ή σαν αντάρτες, ΚΟΝΦΟΡΜΙΣΤΕΣ δήλωναν πριν την εκλογή τους όλοι οι συνδυασμοί.
Τι ζητάμε λοιπόν από αυτούς;;.
Τι ζητάμε από αυτούς, που η πολιτική τους άγνοια φτάνει στο επίπεδο της πρώτης δημοτικού;;.
Οποίος πολίτης νομίζει ότι έτσι, αυθόρμητα, δίχως πίεση από έναν οργανωμένο λαό, «αυτοί» είναι ικανοί να βρουν λύσεις, τι να πω, ας πάει να πλιγεί στα κότσινα.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, αλλιώς: την βάψαμε.
Με τιμή
Κώστας Αν. Δέδες
Αρχιτέκτων Μηχανικός
(*) repos;
Repos είναι είδος δανείου που παίρνει ένα κράτος ή μια τράπεζα από κάποιον επενδυτή. Συνήθως η διαδικασία γίνεται με την έκδοση ενός γραμματίου που γράφει ποιο θα είναι το κέρδος του επενδυτή και πότε θα πάρει τα χρήματά του πίσω.
