Ακολουθεί άρθρο του Γιώργου Π. Στρατούρη, μέλους της Λαϊκής Συσπείρωσης Μεγάρων – Νέας Περάμου:
Το Λαζαρέτο είναι μια μικρή νησίδα δίπλα στην Κέρκυρα που έχει την δική του ξεχωριστή ιστορία αλλά και αναφορά στην πλούσια ελληνική μυθολογία.
Έμελλε όμως να έχει ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην σύγχρονη Ελλάδα, ένα αποτύπωμα που βάφτηκε με αίμα ανθρώπων που αγωνίστηκαν και έδωσαν ότι πολυτιμότερο είχαν στην υπόθεση για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, με κοινωνική προκοπή, αφέντη του τόπου του.
Στα χρόνια της τριπλής φασιστικής κατοχής, οι Ιταλοί κατακτητές διατήρησαν τα κολαστήρια των φυλακών Λαζαρέτου και τα μετέτρεψαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης Ελλήνων αγωνιστών, κυρίως κομμουνιστών που κρατούσε η δικτατορία του Μεταξά στην Ακροναυπλία, και παρέδωσε δέσμιους στους νέους επικυρίαρχους.
Μετά τον τιτάνιο αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας που οργανωτής και αιμοδότης του ήταν το ΕΑΜ και ο Λαϊκός Στρατός του, ο ΕΛΑΣ, τα όνειρα για μια Ελλάδα λεύτερη και δίκαιη που διατράνωναν χιλιάδες λαού, έπρεπε να χτυπηθούν από την αστική τάξη και τους συμμάχους της.
Δυο κόσμοι άρχισαν να συγκρούονται: Ο κόσμος της εκμετάλλευσης και ο κόσμος της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που έδωσαν το αίμα τους, σε βουνά και πόλεις ,συντρίβοντας τις ορδές των φασιστών και των Χιτλερικών, βρέθηκαν να διώκονται, να βασανίζονται να εκτελούνται.
Το ίδιο και στα Μέγαρα, δεν ήταν λίγοι οι Μεγαρίτες αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης που βρέθηκαν σε φυλακές και εξορίες, αρκετοί συμπολίτες μας βρέθηκαν στην Ικαρία στα 1947, μερικοί στις φυλακές Χατζηκώστα, στις φυλακές Αβέρωφ, αλλά και στα κολαστήρια των φυλακών Λαζαρέτου Κέρκυρας.
Ο αείμνηστος Μεγαρίτης αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Κάντας Ιωάννης ο οποίος για την αλύγιστη πάλη του, για έναν κόσμο απελευθερωμένο απ’ την εκμετάλλευση «τιμήθηκε» από το κράτος με 20 χρόνια (!) εξορίες, ήταν για πολλά χρόνια ένα ζωντανό παράδειγμα στα Μέγαρα για την μεταχείριση που έλαβαν πολλοί σύντροφοι του τα χρόνια εκείνα.
Ειδική μνεία όμως πρέπει να γίνει και για τους δύο νέους Μεγαρίτες αγωνιστές που εκτελέστηκαν στα χρόνια του εμφυλίου στο Λαζαρέτο Κέρκυρας, μιλάμε για τους Μουρτζούκο Ιωάννη (Καραφωτιάς) 20 ετών και τον Μπέη Αντώνη 24 ετών, που στα 1948 και με διαφορά ενός μήνα βρέθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα, αρνούμενοι να συνθηκολογήσουν με την βαρβαρότητα και πιστοί στα ιδανικά για τα οποία ρίχτηκαν στη μάχη μέσα από τίς γραμμές του ΚΚΕ, του ΕΑΜ της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ.
Μερικά στοιχεία για τη δράση τους*:
Γιάννης (Ιωάννης) Μουρτζούκος (Καραφωτιάς) γεννήθηκε στα Μέγαρα Αττικής, όπου μάλλον η οικογένειά του είχε μετακομίσει από την Κέρκυρα, το 1928.
Ήταν τσαγκάρης είτε σε εργοστάσιο είτε ως επαγγελματίας υποδηματοποιός.
Ανέπτυξε δράση την περίοδο της Κατοχής, στο πλαίσιο του ΕΛΑΣ, στην περιοχή του.
Καταδικάστηκε τις 11 Σεπτέμβρη 1946 από το Δικαστήριο Συνέδρων Αθήνας σε θάνατο, για υποτιθέμενο αδίκημα που κατά το κατηγορητήριο διέπραξε τον Ιούλη του 1944.
Συγκρατούμενοί του στην Κέρκυρα διέσωσαν γι’ αυτόν:
Αρχικά ο Γιάννης είχε καταταγεί στο μόνιμο ΕΛΑΣ, μα στην πορεία αρρώστησε και γύρισε στον εφεδρικό ΕΛΑΣ των Μεγάρων.
Εκτελέστηκε στο Λαζαρέτο τις 3 Απρίλη 1948.
Ο Αντώνης (Αντώνιος) Μπέης (Βέης) γεννήθηκε στα Μέγαρα Αττικής το 1924.
Καταγόταν από μάλλον εύπορη αγροτική οικογένεια, ήταν και ο ίδιος αγρότης και την περίοδο της Κατοχής έγινε μέλος της ΕΠΟΝ, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στην περιοχή του. Ασπάστηκε τα ιδεώδη της σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας και οργανώθηκε στο ΚΚΕ.
Καταδικάστηκε τις 23 Οκτώβρη 1946 από το Β’ Δικαστήριο Συνέδρων Αθήνας σε θάνατο, για αδίκημα που υποτίθεται ότι διέπραξε, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τον Δεκέμβρη του 1944.
Στις φυλακές της Κέρκυρας είχε αναλάβει καθήκοντα υπεύθυνου για την πολιτική στάση, επιμόρφωση και δράση των πολιτικών κρατουμένων στην ακτίνα Ε’, όπου τον φυλάκισαν.
Εκτελέστηκε στο Λαζαρέτο στις 11 Μαρτίου 1948.
Όπως ανέφεραν συγκρατούμενοι του την μέρα τής εκτέλεσης του, τους ανέφερε:
– Συναγωνιστές, πεθαίνουμε για τα δίκαια του λαού μας, για ένα καλύτερο αύριο. Σταθείτε ακλόνητοι στον τίμιο δρόμο μας. Ζήτω ο λαός μας, ζήτω το ΚΚΕ.
Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να ξεθωριάζει πρέπει μόνο να εμπνέει να διδάσκει, να δημιουργεί τους νέους αλύγιστους αγωνιστές.
*Περισσότερα στοιχεία για την δράση των δύο Αγωνιστών στο: https://corfucommunists.gr
Στρατούρης Π.Γιώργος
Μέλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Μεγάρων.
