Ακολουθεί δελτίο Τύπου του Δήμου Μεγαρέων που περιέχει τη δήλωση του δημάρχου Μεγαρέων Παναγιώτη Μαργέτη για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Ποίημα του Γιάννη Ρίτσου: Ειρήνη
[…Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο µ’ ένα φαρδύ χαµόγελο στα µάτιαµ’ ένα ζεµπίλι στα χέρια του γεµάτο φρούτα
κ’ οι σταγόνες του ιδρώτα στο µέτωπό του
είναι όπως οι σταγόνες του σταµνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.
Όταν οι ουλές απ’ τις λαβωµατιές κλείνουν στο πρόσωπο του κόσµου
και µες στους λάκκους πούσκαψαν οι οβίδες φυτεύουµε δέντρα
και στις καρδιές πούκαψε η πυρκαϊά δένει τα πρώτα της
µπουµπούκια η ελπίδα
κ’ οι νεκροί µπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και να κοιµηθούν δίχως παράπονο
ξέροντας πως δεν πήγε το αίµα τους του κάκου,
είναι η ειρήνη…].
(απόσπασµα)
Η ποίηση δεν βρίσκεται μακριά από τη ζωή μας. Βρίσκεται εκεί όπου ένας άνθρωπος επιστρέφει στο σπίτι του κουρασμένος, αλλά με ένα χαμόγελο στα μάτια. Εκεί όπου ο κόπος γίνεται φροντίδα, όπου η καθημερινότητα αποκτά νόημα.
Ο Γιάννης Ρίτσος, μιλώντας για την ειρήνη, δεν περιγράφει κάτι μεγάλο και αφηρημένο. Μιλά για μικρές, ανθρώπινες στιγμές. Για τις ουλές που κλείνουν. Για τη γη που ξαναφυτεύεται. Για την ελπίδα που επιμένει, ακόμα και εκεί που όλα έμοιαζαν χαμένα.
Σήμερα, σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται και πληγώνεται, η ποίηση δεν είναι καταφύγιο φυγής. Αντιθέτως μας φέρνει πιο κοντά στην πραγματικότητα. Είναι ένας τρόπος να κρατήσουμε ζωντανή την ευαισθησία μας. Να μη συνηθίσουμε τον πόνο. Να μη θεωρήσουμε τη βία δεδομένη.
Η ποίηση μάς υπενθυμίζει κάτι πολύ απλό και πολύ δύσκολο: ότι η ανθρωπιά χτίζεται στις μικρές πράξεις, στις σχέσεις, στην καθημερινή φροντίδα του ενός για τον άλλον. Και ίσως, τελικά, εκεί να βρίσκεται και η πραγματική δύναμή της. Στο ότι μας μαθαίνει να αναγνωρίζουμε την ειρήνη, όχι ως σύνθημα, αλλά ως στάση ζωής.
Με αυτή τη σκέψη, τιμούμε την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Όχι μόνο διαβάζοντας στίχους, αλλά προσπαθώντας να τους κάνουμε πράξη στην καθημερινότητά μας.
